Juan Diego Botto
Juan Diego Botto | |
---|---|
![]() | |
Bizitza | |
Jaiotzako izen-deiturak | Juan Diego Botto Rota |
Jaiotza | Buenos Aires, 1975eko abuztuaren 29a (48 urte) |
Herrialdea | ![]() ![]() |
Bizilekua | Madril |
Lehen hizkuntza | gaztelania |
Familia | |
Aita | Diego Botto |
Ama | Cristina Rota |
Bikotekidea(k) | ikusi
|
Anai-arrebak | ikusi
|
Familia | ikusi
|
Hezkuntza | |
Hizkuntzak | gaztelania ingelesa |
Jarduerak | |
Jarduerak | antzerki aktorea, zinema aktorea, telebista-aktorea, film-zuzendaria eta zinemagilea |
Altuera | 1,8 metro |
Jasotako sariak | ikusi
|
![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() |
- Artikulu hau aktoreari buruzkoa da; beste esanahietarako, ikus «Juan Diego».
Juan Diego Botto Rota (Buenos Aires, 1975eko abuztuaren 29a-) aktore hispano-argentinara da.
Aita estatuko terrorismoaren 30.000 biktimen artean egon izanak (bahitu, torturatu eta eraila) eta amaren militantzia politikoak eragin zuten Botto amarekin Espainiara erbesteratu izana, lau urte besterik ez zituelarik.
Zinema arloan oso txikia izanik lehenengo pelikulan parte hartu izan zuen, eta ordutik ibilbide luzean film eta antzezlan ugaritan lan egin du, hainbat Goya Sari lortuz.
Filmografia[aldatu | aldatu iturburu kodea]
Zinema[aldatu | aldatu iturburu kodea]
Telebista[aldatu | aldatu iturburu kodea]
Urtea | Telesaila | Katea | Pertsonaia | Atal(ak) |
---|---|---|---|---|
1990 - 1993 | El Zorro | Family Channel | Felipe | 86 atal |
1995 | El día que me quieras | La 1 | Jose | Atal 1 |
1996 | Lucrecia | Antena 3 | César | Telefilm |
2003 | Augustus: El primer emperador | Telecinco | Iullus Antonius | Telefilm |
2010 | ¿Qué fue de Jorge Sanz? | Canal+ | Juan Diego Botto | Atal 1 |
2011 | Imprescindibles | La 1 | Narratzailea | Atal 1 |
2016 - 2017 | Good Behavior | TNT | Javier Pereira | 20 atal |
2017 | Pulsaciones | Antena 3 | Rodrigo Ugarte | 10 atal |
2019 | Instinto | #0 | Pol Garrido | 5 atal |
2020 | White Lines | Netflix | Oriol Califat | 10 atal |
2021 | Todos mienten | Movistar+ | Sergio | 6 atal |
Antzerkia[aldatu | aldatu iturburu kodea]
Obra | Egilea | Zuzendaria |
---|---|---|
Rosencrantz y Guilderstern han muerto | Tom Stoppard | Cristina Rota |
Alesio, una comedia de tiempos pasados o bululú y medio | Ignacio García May | Pere Planella |
Veinte años no es nada | Eduardo Recabarren | Eduardo Recabarren |
Un rufián en la escalera | Joe Orton | Cristina Rota |
Ciudades perdidas | Bertolt Brecht | Daniel Suárez |
Coriolano | William Shakespeare | Eusebio Lázaro |
El privilegio de ser perro | Juan Diego Botto | Juan Diego Botto |
Hamlet | William Shakespeare | Juan Diego Botto |
Un trozo invisible de este mundo | Juan Diego Botto | Sergio Peris-Mencheta |
Una noche sin Luna[3] | Juan Diego Botto | Sergio Peris-Me |
Aktibismo politikoa[aldatu | aldatu iturburu kodea]
Hainbat kausa sozialetan parte hartu izan du, eta horrez gain, manifestuetan ohiko sinatzaile bilakatu da. Adibide batzuk dira GALen krimenak argitzeko eskakizunak[4] edota gerraren aurkako manifestazioak[5].
Erreferentziak[aldatu | aldatu iturburu kodea]
- ↑ Berria. «La ignorancia de la sangre» Berria (Noiz kontsultatua: 2022-11-15).
- ↑ Berria. «'En los márgenes'» Berria (Noiz kontsultatua: 2022-11-15).
- ↑ (Gaztelaniaz) Deia.eus. (2022-11-09). «Ermua Antzokiak 'Una noche sin luna' antzezlana jasoko du ostiralean» Deia (Noiz kontsultatua: 2022-11-15).
- ↑ Intxauspe, Gurutze Izagirre. «GAL argitzeko eskatu dute Madrilen, Gonzalez ikertzeko eskaera artxibatu ostean» Berria (Noiz kontsultatua: 2022-11-15).
- ↑ (Gaztelaniaz) «Manifiesto | "No en nuestro nombre"» elDiario.es 2015-11-23 (Noiz kontsultatua: 2022-11-15).
Ikus, gainera[aldatu | aldatu iturburu kodea]
Kanpo estekak[aldatu | aldatu iturburu kodea]
- (Gaztelaniaz) Bottoren webgune ez ofiziala